යුද ජයගzහණයේ හිමිකම හා ගෞරවය!



කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් මව්බිම බේරා ගැනීම දේශපාලන නායකත්වයේ සහ යුද නායකත්වයේ ප්‍රතිඵලයකි. ඒ අනුව ඊට තනි අයිතියක්‌ කියා පෑමට කිසිවකුටත් නොහැකිය.

කොතරම් දක්‌ෂ යුද නායකත්වයක්‌ තිබුණද එතුළින් පමණක්‌ යුද්ධය ජය ගැනීමට නොහැකි බව අතීතය අපට කියා දෙනු ඇත.

යුද්ධය ජය ගැනීමට යුද නායකත්වයම පමණක්‌ ප්‍රමාණවත් නම් ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව සෙන්පතිඳුන් යටතේ යුද්ධය නිමාවට පත්වී මේ වන විට බොහෝ කාලයක්‌ ගතවී ගොසිනි.

කොබ්බෑකඩුව රණවිරුවා කොතරම් දක්‌ෂ යුද නායකත්වයක්‌ ලබා දුන්නද ඔහුට අවසන් යුද ජයග්‍රහණය කරා යුද්ධය මෙහෙයවීමට එදා හැකි නොවිණි. ඒ ඔහුගේ අදක්‌ෂතාවක්‌ හෝ දුර්වලතාවක්‌ නිසා නොව එදා නිසි දේශපාලන නායකත්වයක්‌ නොතිබීම නිසාවෙනි.

ඓතිහාසික වඩමාරච්චි සටන හෙවත් විමුක්‌ති මෙහෙයුම තුළින් කොටි නායක ප්‍රභාකරන් වැල්වැටිතුරෙයි ප්‍රදේශයට කොටුකර ඔහු ජීවග්‍රහයට ගැනීම හෝ ඝාතනය කිරීම තුළින් කොටි ත්‍රස්‌තවාදය අවසන් කිරීමේ තීරණාත්මක අවසන් අවස්‌ථාව කරා ළඟා වෙමින් සිටියදී මෙහෙයුම නවතා දමා ආපසු යැමට හමුදාවට සිදුවිය.

ඉහළින් ආ දේශපාලන නියෝගයකට අනුව තම හමුදාව ආපසු හරවා ගෙන ඒමට එදා ජෙනරාල් කොබ්බෑකඩුවට සිදුවූයේ හමුදාමය තීරණයක්‌ නිසා නොව දේශපාලනමය තීරණයක්‌ නිසා බව සත්‍යයකි.

එසේ නම් යුද්ධය දිගටම කරගෙන යනවාද නැතිනම් අතරමඟ නතර කරනවාද යන්න තීරණය කරනුයේ හමුදා නායකත්වය නොව දේශපාලන නායකත්වය විසින් බව පෙන්වා දීමට වඩමාරච්චි මෙහෙයුමට අත්වූ ඉරණම උදාහරණයකි.

එදා ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයාට මෙහෙයුම නවතා දමන ලෙස බලපෑම් එල්ල වූයේ ඉන්දියාවෙන් පමණි. අද මෙන් නොව එදා හයෙන් පහක අසීමිත බලයක්‌ සහිතව රට පාලනය කළ ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයා එසේ ඉන්දියාවට අවනතවී හමුදාවට ආපසු හැරෙන ලෙස නියෝග කළේ එදා යුද්ධයට සෘජු දේශපාලන නායකත්වයක්‌ නොතිබූ බව තහවුරු කරමින් බව පැහැදිලි වේ.

එතැන් පටන් 2005 වසර අවසානය තෙක්‌ම කොටි ත්‍රස්‌තවාදී ප්‍රශ්නය විසඳීම කෙරෙහි පැහැදිලි දේශපාලන ස්‌ථාවරයක්‌ සහ සෘජු දේශපාලන නායකත්වයක්‌ නොතිබූ බව නොරහසකි. යුද මෙහෙයුම්, සටන් විරාම, සාම ගිවිසුම්, සාම සාකච්ඡා, සුදු නෙළුම් සහ තවලම් සාම ව්‍යාපාර ආදිය ක්‍රියාත්මක වූ අයුරු නිරීක්‍ෂණය කිරීමේදී ඒ බව හොඳින් තහවුරු වනු ඇත.

ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයාගේ සිට චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිවරිය දක්‌වා රට පාලනය කළ කිසිදු රාජ්‍ය නායකයකුට කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් රට බේරා ගැනීම සඳහා නිසි ප්‍රතිපත්තියක්‌ හෝ වැඩපිළිවෙළක්‌ නොතිබිණි.

එසේ වුවද ඩී. බී. විඡේතුංග ජනාධිපතිවරයා පමණක්‌ මෙම ප්‍රශ්නය හමුවේ පැහැදිලි ස්‌ථාවරයක සිටි බව ඔහුගේ පාලන සමය තුළ කරන ලද ප්‍රකාශවලින් පෙනී යයි. මෙරට ඇත්තේ ජනවාර්ගික අර්බුදයක්‌ නොව ත්‍රස්‌තවාදයක්‌ බවත් ඊට පිළිතුරු යුද්ධය පමණක්‌ බවත්, ඔහු සෘජුවම ප්‍රකාශ කළේය. ඔහුට එම යුද්ධයට නිසි දේශපාලන නායකත්වයක්‌ ලබාදීමට තරම් කාලයක්‌ නොතිබුණද ඔහුගේ එම නොසැලෙන සෘජු අදහස්‌ පිළිබඳව විඡේතුංග ජනාධිපතිවරයාට අප සැමගේ ගෞරවය හිමිවිය යුතුව ඇත.

චන්ද්‍රිකා බණ්‌ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපතිවරියගේ පාලන සමයේදී සාම සාකච්ඡා, සටන් විරාම, සාම ගිවිසුම් ක්‍රියාත්මක වුවද, කිසියම් ප්‍රමාණයකට යුද මෙහෙයුම් ද ක්‍රියාත්මක විය. යාපනය අර්ධද්වීපය කොටි ග්‍රහණයෙන් මුදා ගැනීමේ "රිවිරැස" ඇතුළු ප්‍රධාන මෙහෙයුම් කීපයක්‌ ඒ සමයෙහි සාර්ථකව සිදු කෙරිණි.

එමෙන්ම දැවැන්ත හමුදාමය පසුබෑම් සහ පරාජයන්ද සිදුවූ අතර කොටි හිතවාදී දෙස්‌ විදෙස්‌ බලපෑම්වලට ජනාධිපතිවරිය යටත් වූ අවස්‌ථාද තිබිණි.

යුද්ධයට නිසි දේශපාලන නායකත්වයක්‌ හිටපු ජනාධිපතිනියගෙන්ද නොලැබුණු බවට පැහැදිලි වූයේ එක පසෙක යුද්ධය කෙරීගෙන යද්දී තවත් පසෙක සාම මෙහෙයුම් සිදුකර ගෙන යැමේදීය.

"සුදු නෙළුම්" සහ "තවලම" යනුවෙන් එදා ක්‍රියාත්මක වූ එම ඊනියා සාම ව්‍යාපාරයන් මෙහෙයවූවේ එවක ඇමැතිවරයකු වූ මංගල සමරවීර මහතා බව ද මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුව ඇත.

එම සාම ව්‍යාපාර එදා ආරක්‌ෂක හමුදාවන්හි චිත්ත ධෛර්ය හා යුද මානසිකත්වය අඩපණ කර දැමීමටත් සතුරු බලවේගයන්හි උද්දාමයටත් හේතුවිය.

වත්මන් ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජනාධිපති ධුරයට පත්වූ පසු පෙර අන් කවර කලෙකවත් නොතිබූ නිසි දේශපාලන නායකත්වයක්‌ යුද්ධය උදෙසා ලැබුණු බව කොටි ත්‍රස්‌තවාදය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර දමනතුරු එකම ස්‌ථාවරයක හිඳ ක්‍රියාකිරීම තුළින් පෙනී යයි.

එදා ඉන්දියාවේ බලපෑම් වලට බියවී යුද්ධය නැවැත්වීමට නියෝග කළ ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතා මෙන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා යුද්ධය නවත්වන ලෙස නියෝග කළේ නැත. මෙහි විශේෂත්වය නම් එදා ඡේ. ආර්. ට බලපෑම් එල්ල වූයේ ඉන්දියාවෙන් පමණක්‌ වුවද, මෙදා ජනාධිපතිවරයාට ලොව බලවත් රටවල් රැසකින්ම බලපෑම් එල්ලවීමය. එහෙත් එම කිසිදු විදේශ බලවේගයකට අවනත නොවූ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා රාජ්‍ය නායකයා සහ සේනාධි නායකයා වශයෙන් නොසැළී හිඳිමින් යුද්ධය අවසානය දක්‌වා කරගෙන යැමට ආරක්‌ෂක හමුදා වෙත සෘජු නිවැරැදි දේශපාලන නායකත්වය ලබා දුන්නේය.

එය එසේ නොවන්නට අද යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයේ තනි අයිතිකාරයා ලෙස පෙනී සිටිමින් රටේ පාලන බලය ලබා ගැනීමට කෑදරව දේශපාලන පොර පිටියේ සටන් වදින ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකාට යුද්ධයට යුද නායකත්වය දී යුද වීරයකු බවට පත්වීමට ඉඩ සැලසෙනු නැත.

අප මෙම ලිපිය ආරම්භයේදී සඳහන් කළ පරිදි මව්බිම රැකගත් යුද ජයග්‍රහණයේ තනි අයිතිය එක්‌ පුද්ගලයකුට පමණක්‌ හිමිකර ගැනීමට නොහැකි බව ඉන් පැහැදිලිවනු ඇත. යුද ජයග්‍රහණය සඳහා දේශපාලන නායකත්වය අත්‍යවශ්‍යම කරුණකි. දේශපාලන නායකත්වය විසින් යුද්ධය පිළිබඳව නිසි තීරණ තීන්දු නොගතහොත් යුද නායකයන්ට මෙහෙයවීමට යුද්ධයක්‌ පවතින්නේ නැත. යුද්ධයට අවශ්‍ය බලතල පහසුකම්, සම්පත් ආදිය නිසි කලට නිසි පරිදි ලබාදීමට දේශපාලන නායකත්වය ක්‍රියා නොකළා නම් මෙවන් යුද ජයග්‍රහණයක්‌ ලබා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත.

දේශපාලන නායකත්වයේ අනුග්‍රහය මත යුද්ධය මෙහෙයවන යුද නායකත්වයටද එහි ජයග්‍රහණයේ කිරුළ තනිවම හිස පළඳවා ගැනීමට කිසිදු ඉඩක්‌ නැත. එම ජයග්‍රහණය සමස්‌ත ආරක්‌ෂක හමුදාවන්හි සාමුහික දායකත්වයක ප්‍රතිඵලයක්‌ විනා යුද හමුදාවේ පමණක්‌ තනි ජයක්‌ නොවනු ඇත.

යුද්ධයේදී ගොඩබිම් මෙහෙයුම්වල නිරත ප්‍රධාන හමුදාව ලෙස යුද හමුදාවට ප්‍රධාන තැනක්‌ හිමිවන බව සත්‍යයකි. එහතේ ජයග්‍රහණයේ ගෞරවය සහ අයිතිය යුද හමුදාවට පමණක්‌ ලබාදීම සෙසු හමුදාවන්ට කෙරෙන අසාධාරණයකි. ඒ අනුව යුද ජයග්‍රහණයට අදාළ යුද නායකත්වය පිළිබඳ ගෞරවය යුද නායකයන් කීප දෙනකු අතර බෙදී යනු ඇත. ඒ යුද, ගුවන්, නාවික යන ප්‍රධාන හමුදා තුනට සහ පොලිසිය, විශේෂ කාර්ය බළකාය සිවිල් ආරක්‌ෂක බළකාය යන සෙසු ආරක්‌ෂක අංශද නියෝජනය වන පරිදිය.

යුද නායකත්වයේ හිමිකම හා ගෞරවය එසේ බෙදී ගියද දේශපාලන නායකත්වයේ හිමිකම සහ ගෞරවය බෙදී නොගොස්‌ එය ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට පමණක්‌ හිමිවනු ඇත. යුද්ධයට යුද නායකයන් කීප දෙනකු සිටියදී දේශපාලන නායකයන් සිටියේ එක්‌ අයකු පමණි. ඒ රාජ්‍ය නායක හා සේනාධිනායක වශයෙන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිවරයා දුන් එඩිතර, නිවැරැදි, සෘජු දේශපාලන නායකත්වය පමණක්‌ බවට විවාදයක්‌ නැත. එසේ නම් කොතරම් දක්‌ෂ හමුදා නායකයන් සිටියද දක්‌ෂ දේශපාලන නායකත්වයක්‌ නොතිබිණි නම් දශක තුනක කුරිරු යුද්ධය වසර තුනක කෙටි කාලයකින් නිමාකර මව්බිමට ස්‌ථිර සාර සාමයක්‌ උදාකර දීමට නොහැකි වන බව ඉතා පැහැදිලි කරුණකි. හිටපු යුද හමුදාපති සහ ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානි ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකාට මෙම ජයග්‍රහණයට අදාළ යුද නායකත්වයේ කොටස්‌කරුවකු බවට පත්වී එහි ගෞරවය සහ කීර්තිය අත්පත් කර ගැනීමට ඉවහල් වූයේද ජනාධිපතිවරයා යුද්ධයට දුන් දේශපාලන නායකත්වය නිසාය.

හිටපු ජනාධිපතිනිය විසින් යුද හමුදාපති තනතුරට පත් නොකර විශ්‍රාම යෑවීමට තීරණය කර තිබූ ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකාට යුද හමුදාපති තනතුර පිරිනමා යුද්ධය කරගෙන යැමට අවශ්‍ය බලතල පවරා ඉන් යුද වීරයකු වීමට අවශ්‍ය වේදිකාව සකසා දුන්නේ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බව දැන් අමතක වී ඇත.

සිරිමෙවන් කස්‌තුරිආරච්චි









 

 

 
Powered By -